Arebbusch Travel Lodge (Windhoek) – Omboroko campsites (Okonjima Nature Reserve)
Zes uur in de ochtend en de ogen zijn wijd open, het is gedaan met de nachtrust. San ligt nog lekker te knorren dus besluit ik om ook nog maar heel even te blijven liggen. Tijdens ons diner bij Joes was het al duidelijk dat het koud zou worden deze nacht en dat blijkt in de ochtend ook. Onze kamer is qua temperatuur niet heel erg behaaglijk te noemen. Ondanks het vroege tijdstip toch maar heel even uit bed geglipt in een poging de airco aan te zwengelen. Nog een minuutje terug in bed en dan is het tijd voor een eerste kopje koffie. De drie reguliere lezers onder jullie (…) weten inmiddels wat dat betekent. Het is tijd voor een buisje oploskoffie. Met m’n jas aan, want het is nog steeds niet heel erg warm in onze kamer, wordt het eerste buisje Nescafé opengescheurd. Terwijl San langzaam wakker wordt begin ik aan die andere vaste vakantieactiviteit, het bijwerken van het reisjournaal.
Om zeven uur begint ook Sandra aan haar dag. Bakkie koffie, even lekker douchen (je weet immers niet wanneer de volgende keer is) en schone kleren aan. Nog één bakkie koffie en ook ik ben klaar om de dag echt te laten beginnen. Rond de klok van acht uur behoren ook Bart en Marloes weer tot de levenden. Wouter en Floor doen het op hun eigen tempo hetgeen betekent dat wij met z’n vieren alvast richting ontbijt lopen en de jeugd nog even laten voor wat het is. Het ontbijt is prima: eieren, spek, worstjes, kortom een echt vakantieontbijt. Inmiddels is ook de jeugd gearriveerd. Keurig op tijd. Als eenieder z’n buik vol heeft én alle buisjes Nescafé uit de kamers zijn ‘gejat’ is het tijd om te vertrekken naar onze eerste echte camping deze reis: de Omboroko Campsite in het Onkonjima Nature Reserve. Voor het echter zover is dienen we eerst nog even naar Asco om de laatste twee reisgezellen van deze vakantie op te halen.
Bij Asco krijgen we uitgebreid tekst en uitleg over de door ons gehuurde auto’s, de tenten en de inventaris zoals stoelen, tafels, pannen en bestek. De Cruiser en de Hilux zien er, zeker nu ze nog schoon zijn, behoorlijk ‘badass’ uit. De rechterachterband van de Cruiser lijkt echter niet helemaal fris en moet voor we goed en wel vertrokken zijn al gewisseld worden. Nadat alle paperassen doorgenomen en de handtekeningen gezet zijn, is het tijd om Asco achter ons te laten en op zoek te gaan naar een Spar om onze boodschappen te doen. Voordat we überhaupt aan de boodschappen toekomen wordt drank ingeslagen. We houden ons niet in en kopen een aanzienlijke hoeveelheid Windhoek Draughts, rode wijn, Coca Cola en water. Aan het bier zit nog een loterij vast die we glansrijk winnen. Met twee Windhoek T-shirts en een koeltas rijker lopen we richting auto om onze pas verworven rijkdommen op te bergen.
Gewapend met twee winkelwagens gaan we de Spar te lijf. We moeten voor drie dagen proviand inslaan. Na drie dagen is er een vetfence dus meer inkopen zou zonde zijn. Desondanks krijgen we de twee wagentjes ruimschoots gevuld en kunnen we nadat we hebben afgerekend echt op weg. Vandaag gaan we naar Otjiwarongo. De route gaat met name over asfalt en is weinig interessant totdat we linksaf slaan en het asfalt verruilen voor zand. Na een paar honderd meter ploegen, rijden we door de gate van het wildpark Onkonjima Nature Reserve. Deze hadden we even niet op het netvlies. Voor we het ons goed realiseren hebben we al oryx, bokjes, zebra’s en giraffes gezien. Het eerste wild wordt daarmee al afgevinkt.
Plots duikt een man op een quad op voor de auto van Bart. De man zwaait met z’n armen en geeft aan dat we hem moeten volgen. Na wat hobbel de bobbel bereiken we even later de campsite. En wat voor eentje! Natuurlijk hadden we thuis al wat foto’s bekeken maar de campsite overtreft werkelijk alle stoutste verwachtingen. Ruim opgezet, stromend warm water, WIFI en een gasfornuis! Hier gaan we ons de komende uren best vermaken! Nadat de campsite is geïnspecteerd, is het tijd geworden om met een biertje in de hand van het uitzicht te genieten. Daarbij worden we vergezeld door een duiker die wel heel erg nieuwsgierig is. Als het biertje op is, is het tijd voor corvé. De tenten moeten worden opgezet, het kampvuur moet worden klaargemaakt en de voorbereidingen voor het eten moeten worden getroffen. Alles verloopt uitermate soepel alsof er geen drie jaar maar drie dagen tussen de vorige reis en nu heeft gezeten.
Bart en ik bemoeien ons traditiegetrouw met het eten. In de Spar in Windhoek hebben we vanmiddag en mooi stuk vlees op de kop getikt. Het lijkt op een entrecote maar is wat lichter van kleur. Het vlees gaat uiteraard op de barbecue en zorgt samen met gebakken aardappels en een frisse salade voor een heerlijke maaltijd die afgesloten wordt met een lekker bakkie koffie. Na de afwas nog heel even opwarmen bij het haardvuur waar Wouter nog snel het laatste blok hout op gooit. Het wordt immers donker en langzaam aan kouder op onze eerste dag in de tentjes in donker Afrika.